Kern
Friedrich Glasl beschrijft in zijn escalatiemodel (1980) negen treden waarlangs een conflict kan verergeren — nadrukkelijk gepresenteerd als een trap naar beneden: elke trede is een verdere afdaling naar een primitievere, minder menselijke vorm van conflict, niet een 'opklimmen'. De negen treden zijn verdeeld over drie niveaus van drie.
Hoe het werkt & praktische toepassing
Niveau 1 (win-win nog mogelijk): 1. Verharding (standpunten verstarren) — 2. Debat en polarisatie (zwart-witdenken) — 3. Daden in plaats van woorden (dreigementen worden uitgevoerd). Niveau 2 (win-lose): 4. Coalities en imago's (partijen zoeken bondgenoten) — 5. Gezichtsverlies (de ander openlijk afvallen) — 6. Dreigstrategieën. Niveau 3 (lose-lose): 7. Beperkte vernietigingsslagen — 8. Versplintering van de vijand — 9. Samen de afgrond in. Het model is vooral bruikbaar om vroeg te herkennen op welke trede een conflict zich bevindt: hoe hoger de trede, hoe meer externe hulp (bemiddeling, arbitrage) nodig is om te de-escaleren.