Kern
Edward T. Hall onderscheidde in 1976 culturen op basis van hoeveel van een boodschap expliciet met woorden wordt overgebracht, en hoeveel impliciet uit de context (relatie, situatie, non-verbale signalen) moet worden afgeleid.
Hoe het werkt & toepassing
In lagecontextculturen (bijvoorbeeld Duitsland, de Verenigde Staten, Scandinavië) wordt verwacht dat een boodschap expliciet, direct en volledig met woorden wordt uitgesproken – “zeg wat je bedoelt”. In hogecontextculturen (bijvoorbeeld Japan, veel Arabische landen, delen van Latijns-Amerika) wordt een groot deel van de boodschap overgelaten aan gedeelde context, relatie en non-verbale signalen – te expliciet en direct zijn kan zelfs onbeschoft aanvoelen. In internationale teams ontstaat hier veel onbedoelde wrijving: een lagecontext-spreker vindt een hogecontext-collega vaag of ontwijkend, terwijl die laatste de lagecontext-spreker als bot of respectloos kan ervaren – beiden communiceren prima volgens hun eigen culturele logica. Kritiekpunt: de indeling is een glijdende schaal en een generalisatie op landniveau, geen vaste eigenschap van elk individu binnen die cultuur.
Bronnen en literatuur
Hall, E.T. (1976). Beyond culture.