Kern
Organisatiesocioloog James D. Thompson onderscheidde in 'Organizations in Action' (1967) drie manieren waarop de taken van teamleden onderling van elkaar afhankelijk kunnen zijn — een indeling die bepaalt hoeveel coördinatie en overleg een team nodig heeft.
Hoe het werkt & praktische toepassing
Pooled (gebundelde) interdependentie: leden werken grotendeels los van elkaar en dragen ieder apart bij aan een gedeeld resultaat (bv. verschillende accountmanagers die ieder hun eigen klanten bedienen) — de minst intensieve vorm van afhankelijkheid, weinig overleg nodig. Sequentiële interdependentie: het werk van de een is de input voor de ander, in een vaste volgorde (bv. een productielijn of een schrijver-redacteur-opmaker-keten) — vraagt planning en heldere overdrachtsmomenten. Reciproke interdependentie: leden hebben voortdurend wederzijdse input nodig, in beide richtingen tegelijk (bv. een ontwerpteam dat continu heen-en-weer schakelt) — vraagt de meeste coördinatie, vaak via direct overleg in plaats van via procedures. Een team dat structureel te weinig overlegt terwijl het werk reciprook is, loopt vaker vast dan een team met pooled taken dat hetzelfde doet.