Kern
De Losada-ratio, ontwikkeld door Marcial Losada en later gepopulariseerd door psychologe Barbara Fredrickson, beweerde dat teams een positief-negatiefratio van ongeveer 2,9-op-1 nodig hebben om te “floreren” (hoogpresterend en veerkrachtig te zijn) – onder die verhouding zouden teams “verkwijnen”, en boven een bovengrens van ongeveer 11-op-1 zou te veel ongefundeerde positiviteit juist weer schadelijk worden.
Hoe het werkt & toepassing
Het model werd enorm populair in managementliteratuur vanwege de aantrekkelijke precisie van een concreet getal. In 2013 toonden Nick Brown, Alan Sokal en Harris Friedman echter overtuigend aan dat de wiskundige onderbouwing (afkomstig uit niet-lineaire vergelijkingen voor vloeistofdynamica) volledig ongeldig was toegepast op menselijke emoties – de precieze getallen 2,9 en 11 hebben geen enkele wetenschappelijke basis. Het bredere, veel voorzichtigere idee dat meer positieve dan negatieve interacties gezonde teams kenmerkt, blijft plausibel en deels onderbouwd door ander onderzoek, maar de exacte Losada-ratio zelf geldt inmiddels als een gewaarschuwd voorbeeld van hoe overtuigend een precies ogend getal kan zijn, ook zonder geldige onderbouwing.
Bronnen en literatuur
Losada, M., & Heaphy, E. (2004). The role of positivity and connectivity in the performance of business teams: A nonlinear dynamics model. American Behavioral Scientist.