Kern
Amy Edmondson definieerde in 1999 psychologische veiligheid als een gedeeld geloof binnen een team dat het veilig is om interpersoonlijke risico's te nemen: een fout toegeven, een lastige vraag stellen, of een afwijkende mening durven uiten zonder daarvoor afgestraft of vernederd te worden.
Hoe het werkt & toepassing
Edmondsons oorspronkelijke onderzoek bij ziekenhuisteams vond een opvallend resultaat: teams die door verplegend personeel als "beter" werden beoordeeld, rapporteerden méér fouten, niet minder – niet omdat ze meer fouten maakten, maar omdat ze zich veilig genoeg voelden om fouten hardop te melden in plaats van ze te verbergen. Het concept werd wereldwijd bekend na Googles "Project Aristotle" (2015), dat psychologische veiligheid identificeerde als de belangrijkste voorspeller van teameffectiviteit, boven factoren als samenstelling of individueel talent. Zie ook de 4 fasen van psychologische veiligheid van Timothy Clark voor een praktisch opbouwmodel.
Bronnen en literatuur
Edmondson, A. (1999). Psychological Safety and Learning Behavior in Work Teams. Administrative Science Quarterly.