Kern
Stanley Schachter onderzocht in 1959 of angst mensen dichter bij elkaar brengt: zoeken mensen onder spanning gezelschap op, en zo ja, van wie precies?
Opzet en bevindingen
Vrouwelijke proefpersonen werd verteld dat ze pijnlijke elektrische schokken zouden krijgen (hoge-angstconditie) of milde, kriebelende schokjes (lage-angstconditie), en kregen daarna de keuze om alleen te wachten of samen met andere deelnemers. Vrouwen in de hoge-angstconditie kozen veel vaker om te wachten met anderen dan vrouwen in de lage-angstconditie. Een vervolgvraag liet zien dat de voorkeur niet gold voor “willekeurig gezelschap”: angstige deelnemers wilden specifiek bij andere deelnemers zijn die hetzelfde experiment ondergingen, niet bij mensen die iets anders kwamen doen.
Betekenis en kritiek
Schachter vatte dit samen als “misery loves company, but only miserable company”: onder dreiging zoeken mensen niet zomaar afleiding, maar vergelijking met lotgenoten om hun eigen emotionele reactie te kunnen inschatten (sociale-vergelijkingstheorie). Relevant voor elk team onder druk of onzekerheid: mensen die hetzelfde meemaken, zoeken elkaar vanzelf op. Kritiekpunt: de kunstmatige dreiging (schokken die overigens nooit werden toegediend) roept ethische vragen op die bij huidig onderzoek niet meer zouden worden goedgekeurd.
Bronnen en literatuur
Schachter, S. (1959). The psychology of affiliation: Experimental studies of the sources of gregariousness.