Pseudocommunity
Leden doen beleefd en aardig tegen elkaar en vermijden verschillen – een schijnharmonie die nog geen echte gemeenschap is.
Chaos
Pogingen om een pikorde en groepsnormen vast te stellen leiden tot verwarring en onenigheid.
Emptiness
Leden laten verwachtingen en de hoop iets specifieks te "winnen" los – een fase van ontlading die nodig is om verder te komen.
Community
Leden accepteren elkaar zoals ze zijn en richten zich gezamenlijk op de taak.
Kern
M. Scott Peck beschreef in The Different Drum (1987) hoe een verzameling mensen zich ontwikkelt tot een echte gemeenschap – een proces dat volgens hem opvallend vaak via een fase van schijnbare harmonie én een fase van pijnlijke chaos moet, voordat een groep tot echte verbondenheid komt.
De fasen
1. Pseudocommunity
Leden doen beleefd en aardig tegen elkaar en vermijden verschillen – een schijnharmonie die nog geen echte gemeenschap is.
2. Chaos
Pogingen om een pikorde en groepsnormen vast te stellen leiden tot verwarring en onenigheid.
3. Emptiness
Leden laten verwachtingen en de hoop iets specifieks te "winnen" los – een fase van ontlading die nodig is om verder te komen.
4. Community
Leden accepteren elkaar zoals ze zijn en richten zich gezamenlijk op de taak.
Kernprincipes & praktische toepassing
Scott Pecks kernpunt is dat een groep de chaosfase niet kan overslaan op weg naar echte verbondenheid – geforceerde harmonie (pseudocommunity) blijft oppervlakkig totdat de onderlinge verschillen daadwerkelijk zijn doorleefd.
Bronnen en literatuur
Scott Peck, M. (1987). The Different Drum: Community Making and Peace.