Wet van Parkinson

Kern

Cyril Northcote Parkinson formuleerde in 1955, aanvankelijk als satirische observatie over Britse bureaucratie, wat inmiddels een breed erkend fenomeen is: werk breidt zich uit om precies de tijd te vullen die ervoor beschikbaar is gesteld. Geef een taak een week, en hij duurt een week; geef dezelfde taak een uur, en hij past ook in een uur.

Hoe het werkt & toepassing

Voor teams verklaart dit waarom een project met een ruime deadline zelden sneller klaar is dan gepland, en waarom een korter tijdsbestek (mits realistisch) vaak juist tot een even goed resultaat leidt: mensen vullen de beschikbare tijd met extra vergaderingen, dubbele checks en perfectionering die bij een kortere deadline achterwege zouden blijven. Een praktische tegenmaatregel is het bewust kort houden van deadlines en tijdsloten voor vergaderingen (zie ook tijdslimieten stellen), in plaats van standaard ruim te plannen "voor de zekerheid".