Kern
Robert Yerkes en John Dodson ontdekten in 1908 dat prestatie niet lineair toeneemt met spanning of opwinding (arousal), maar een omgekeerde U-vorm volgt: te weinig spanning levert onderpresteren op door verveling of gebrek aan focus, een optimaal niveau van spanning levert de beste prestatie op, en te veel spanning laat de prestatie weer instorten door stress en tunnelvisie.
Hoe het werkt & toepassing
Het optimale spanningsniveau ligt bovendien lager voor complexe of nieuwe taken dan voor simpele, ingesleten taken – bij een lastige, onbekende opdracht helpt een beetje druk, maar slaat te veel druk sneller om in blokkade dan bij routinewerk. Voor teams betekent dit dat een deadline of prestatiedruk niet per definitie goed of slecht is: te weinig druk op een saaie taak laat een team wegzakken, te veel druk op een complexe, onzekere taak (bijvoorbeeld een crisis of een nieuw product) werkt juist averechts.
Bronnen en literatuur
Yerkes, R.M. & Dodson, J.D. (1908). The Relation of Strength of Stimulus to Rapidity of Habit-Formation.